يه زماني پيش مياد که هر چي فکر ميکني مي بيني تنها هستي.

گاهي اوقات احساس نمي کني که يکي ديگه هم باتو همدرده.

دوستت داره وبه هق هق تنهايي دلت،به فرياد خفه شده در گلوت گوش ميده وبراي زلالي آبشار چشمات رودخونه ميشه

گاهي وقتي به آسمون نگاه ميکني مي بيني  که گرفته و شروع به باريدن مي کنه غصّه توبيشتر ميشه.

باخودت ميگي که آسمون هم دلش گرفته اون هم مثل من کسي رو نداره

ولي گل سرخم تاحالا فکر کردي که چقدر بارون فرياد ميزنه که بگه اون فقط بخاطر تو اومده تا باورش کني...

تا حالا دقت کردي که با چه شدتي خودشو به زمين ميزنه تا صداشو بشنوي تابهت بگه که تنها نيستي

 بعضي اوقات که تو فکر ميکني کسي نداري اون مياد واکثر اوقات ازت دلگير نميشه چون اون تورو باور کرده

ولي زماني پيش مياد که اون با خودش ميگه تو که گفتي تنهايي؟؟ نياز به همدم داري؟چرا به اون توجه نميکني؟

 تو اون لحظه دل بارون سرد ميشه،ولي بازم تنهات نمي زاره

اين بار بلند تر صدات ميکنه،باورم نميشه با شدت تر از هميشه خودشو به زمين ميزنه تواون لحظه صدايي بلندتر از اون نيست .

چون اون آخرين توانشو براي تو گذاشته اون براي تو ميشکنه و مي باره.

 تو اون لحظه اگر باورش کني اونو مي بيني،اين بار با اين که طاقت نداره ، آروم آروم مياد قلبش گرم شده و اون مجنونه.

 تو با اون دردودل ميکني تا آروم بشي اون با صدايي که تو بايد درکش کني برات عشقو تعريف مي کنه و اون زمان تو ديگه تنها نيستي

اميدوارم هميشه آبي باشي

يادمان باشد اگر شاخه گلي را چيديم
وقت پرپر شدنش سوز و نوايي نکنيم
پر پروانه شکستن هنر انسان نيست
گر شکستيم ز غفلت من و مايي نکنيم
يادمان باشد سر سجاده ي عشق
جز براي دل محبوب دعايي نکنيم
يادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند
طلب عشق ز هر بي سر و پايي نکنيم

تواي طوفان غرور،واي بادهاي سهمگين زندگي،غوغا کنيد وبه سختي برپيکرآرزوهاي من تازيانه و شلاق بزنيد.

تواي طوفان عشق،هرآنچه مي خواهي تازيانه بزن بر پيکرم .

تواي باد سهمناک عشق،دل مرا مثل تخته پاره اي دردرياهاي بزرگ مغروق کن وبه ناله هايش هنگام مرگ توجه نکن.

تواي آتش سوزان عشق،قلب ودلم را بسوزان واعتنايي به زنده زنده سوختنشان نکن بي رحم شويد

 اي بادها،اي آتش،اي طوفان!!

 اي طوفان به باد فرمان بده به ساحل قلبم برسدواين ساحل کوچک را جستجو کند.

مبادا درآن اثري ازعشق و محبت بيابد. آري،غوغا کنيد.تا دلم ازآنچه عشق برايش بوجودآورده برخود بلرزدوبه تنگ آيد و

ديگر خود را به هيچ محبتي وبه هيچ عشقي تسليم نکند..؟

اگر کسي رو دوست داشته باشي،

 نمي توني تو چشماش نگاه کني،

 نمي توني دوريشو تحمل کني،

 نمي توني بهش بگي چقدر دوستش داري،

 نمي توني بهش بگي چقدر بهش نياز داري،

 اگر بتوني بهش بگي،

مطمئن باش بهت يه لبخند قشنگ و دلنشين مي زنه و ميگه :

عزيزم تو ديوانه نشدي؟

نازنينم اگه يه روز از دنيا زده شدي و از دنيا بريدي وديگه به هيچ کس اعتماد نداشتي اينو بدون يه خداي خوب و مهربون اون بالاست، که مي توني بهش اعتماد کني ،به صفاش ، به معرفتش، وحرفهاي دلتو بهش بگي ، و ازش کمک بخواي ...گل من، اينو بدون گريه کردن گل نيلوفر آبي وخنديدن اون با هم باعث مي شن که اون عزيز بشه ... باور کن اشک خنده يا شبدر مقدس گريه عشق به هم محتاج اند تا باور بشن ....پس باور کن تا ببيني. امروز داشتم ستاره هاي آسمونو مي شمردم  .وقتي به ستاره تو و ستاره دلم رسيدم بغضم گرفت. رو تو از من برگردوندي ، دلم لرزيد. فهميدم که باور نکردي چقدر دوستت دارم ، اگه بلد نيستم دوست داشتن رو هجي کنم ، تو بهم ياد بده .مي دونم که اينو مي دوني در برابر نگاه چشمات ضعيفم.وقتي برق چشمات تو چشمام مي افته از خود بيخود ميشم ،انگار خودم نيستم ، انگار تو اين دنيا نيستم. هيچ وقت فکرشو نمي کردم که روزي بخوام چشمامو براي تو دريا کنم تا بتونم قايق عشقمو توش بندازم و اون قدر پارو بزنم تا بتونم اون ور دريا رو ببينم. مي دوني موج هاي دريا هم بغضشون گرفته . مي دوني چرا؟؟؟ آخه اونا اشکاي من هستن که از غصه ، خودشونو اينطوري به صخره ها مي زنن،اونا مي خوان بگن که اين اشکا جواب داره ، اين اشکا پاک اند...!!؟

ما را دو حاجت است به درگاه کبريا 

دارم اميد زين دو يکی را کند روا

يا مهربان تورا به من خسته دل کند 

 يااز دلم بیرون کند انديشه تو را

اگه روزي احساس کردي که ميخواهي گريه کني ، منو صدا کن.به تو قول نميدم که...تورو بخندونم اما ميتونم باهات گريه کنم!اگر روزي خستگي توروواداربه گريزکرد،نترس که منو صدا کني قول نميدم که ازت نخوام که اين کارو نکني اما ميتونم با توراهي شوم ، اگه روزي حوصله گوش کردن به کسي رانداشتي منوصدا کن و قول ميدم که خيلي ساکت باشم. اما اگه يه روزي با من تماس گرفتي وجوابي نيومد زود بيا که منو ببيني شايد به تو احتياج داشته باشم

  تنها به تو،

                  تنها به تو،

                                                                    تنها به تو.

خدايا گرتو درد عاشقی رو می کشيدی

 توهم زهرجدايی روبه تلخی می چشيدی 

اگر چون من به مرگ آرزوها مي رسيدی

      پشيمون مي شدی ازاينکه عشق آفريدی

یـــــــــــا مقلب القلوب والابصار
يـــــــــــا مدبر الليل والنهار
يـــــــــــا محول الحول والاحوال
حـــــــوّل حالنا الا احسن الحال

سلام
سال نو را به شما دوستانم تبريك ميگم
اميدوارم سال نو سالي سراسر عشق براتون باشه

قسمت نشد ببينمت خدا نگهداري کنم
فرصت نشد بمونمو از تو نگهداري کنم
گفتم اگه ببينمت دل کندنم سخته برام
اگه يه وقت بگي نرو رفتن پر از درد برام
گفتم صداتو نشنوم نديده ام از پيشت برم
پشت سرم زاري نکن چيکار کنم مسافرم
من ميرم ولي بازتو بدون هميشه
ياد تو از خاطرمن فراموش نميشه
گل من خوب مي دوني بي تو تک و تنهام عزيزم
اگه تو نباشي مي ميرم
نامه رو تا تهش بخون گريه نکن طاقت بيار
نامه رو خط خطي نکن ، دو جمله رَم دووم بيار
باور نکن يه بي وفام نامه مي زارمو ميرم
نه ، قسمت زندگيم اينه به کي بگم مسافرم

سهم من از تو دوريه
تو لحظه هاي بي کسي
قشنگيه قسمت ماست
که ما به هم نمي رسيم

من ميرم ولي بازتو بدون هميشه
ياد تو از خاطرمن فراموش نميشه
گل من خوب مي دوني بي تو تک و تنهام عزيزم
اگه تو نباشي مي ميرم
هميشه زنده مي مونن با ياد تو ترانه هام
منو ببخش اگه بازم اشکام چکيد رو نامه هات
ديگه تموم شد فرصتم خاطره هام پيشت باشه
تمومه خاطرات خوش ، خدانگهدارت باشه

دفترم را باز کردم تا بنويسم از نگاه هميشه منتظرم از چشمان بارانيم ازبوسه هاي نشکفته ام بنو يسم برايت از ترسم ترس از بي تو ماندن وبي تو رفتن بي تو گفتن وبي تو خواندن بنويسم برايت از نغمه هاي شبانه غم در گنج عزلت تنهايي ام بنويسم برايت از معناي زندگي از اينکه من زندگي را در کنار تو بودن معنا مي کنم زندگي را براي تو سرودن معنا مي کنم من زندگي را در خروش چشمان نيلگونت معنا مي کنم من زندگي را در آغوش تو بودن معنا مي کنم معناي زندگي معناي بوسه هاي آتشين عشق است

اي که روشنگر تاريکي شب هاي مني
با دلازاري خودباز دلاراي مني
دوري از ديده ودر منظر دل پيدايي
روز وشب همره بيداري و رؤياي مني
تو بهاري؛به لطافت همه تن مهتابی 

نفس صبحي و روشنگر شب هاي مني
بوسه ي گرمم و بر سرخي لب هاي توام
واژه ي ‌عشقي ودر شعر فريباي مني
لب جانبخش گل آميزينه بر لب من
در تنم روح بدم؛اي که مسيحاي مني
مرغ دريايي ام وتشنه ي طوفان وصال

 بگشا حلقه ي آغوش که درياي مني 

دوست داري بگم ميخواهم هر روز صبح با صدات بيدار شم بعد بگم با ساعتم بودم ؟ دوست داري بگم چرا رفتي بعد بفهمي با برق بودم ؟ دوست داري بگم هر جا باشي پيدات ميکنم بعد بفهمي با دسته کليدم بودم ؟ دوست داري بگم دوست دارم بعد فکر کني ... نه ديگه - اين دفعه با خودت بودم

دو چشم منتظر به در هميشه چشم به راهته
           فقط خيال ناز توست که اين سکوت رو ميشکنه
                    دست نجيب تو فقط تار دلم رو ميزنه
                             هرجا بودي يادت نره دلم اسير خواستنه
                                      وقتي نباشي کاره من روز و شب رو شمردنه
                                              هرجا بودي يادت نره دلم اسير خواستنه
                                                        وقتي نباشي کاره من روز و شب رو شمردنه

کاش قلبم درد پنهاني نداشت                      
                                   چهره ام هرگز پريشاني نداشت
                                                                     

کاش مي شد راه سخت عشق را                  
                                  بي خطر پيمود و قرباني نداشت

به من نگاه كن همين حالا كه از تو دورم و دلتنگ.به من نگاه كن و دستانم را بگير.مني كه دلتنگي را نمي شناسم با تو ولي بي تو دلتنگم.مرا ببين دستانم را بگير و به چشمانم نگاه كن بگو كه تا ابد با مني.به من بگو كه تا هميشه عاشقم مي ماني.بگو كه حتي اگر روزي كسي مثل من ادعا كرد كه برايت مي ميرد عشقش را نپذيري چون نهايت عشق من براي توست.فقط تو. 
  چشمانم به تو دروغ نمي گويند به آنها نگاه كن...

از شادي توست که من در دل مي خندم ، از اميد رهايي توست که برق اميد در چشمان خسته ام مي درخشد و از خوشبختي توست که هواي پاک سعادت را در ديده هايم احساس مي کنم ، نمي توانم خوب حرف بزنم ، نيروي شگفتي را که در زير اين کلمات ساده و جمله هاي ضعيف و افتاده پنهان کرده ام ، درياب ! درياب !
من تو را دوست دارم ، همه زندگي ام و همه روزها و شبهاي زندگي ام ، هر لحظه از زندگي ام به اين دوستي شهادت مي دهند ، شاهد بوده اند و شاهد هستند .
 آزادي تو مذهب من است .  ..
                            خوشبختي تو عشق من است .
                                                               آينده ي تو تنها آرزوي من است

بگو ستاره کنارم هميشه خواهي ماند
                                        بگو که قلب من از انتظار لبريز است
بدان تپش قلب من بي تو چه بي معناست
                                       بيا که بي تو وجودم هميشه پاييز است

چقدر خاليست
ديري است ، که شب ها
سرم را روي نرمي بالش مي گذارم
و گلايه هايم را برايش نجوا مي کنم
گاه مشت هاي کوچک شاکي ام
و گاه نوازش بي رحمانه انگشتانم ، را
مهمان صبوري خاموش اش مي سازم
و به اندازه همه دلتنگي هايم
تنگ در برش مي گيرم
و هنگامي که هق هق ناچاري ام ، را
با فشار لب ها
در پهناي سفيد اش خفه مي کنم
و تمامي اش را از باران شبانه خيس مي کنم ،
مي فهمم که چقدر
جاي پناه بازوان تو خاليست.....
(دوستت دارم).........

گاهي سرماي زمستان روابط را تيره مي كند
به گرماي اين شعله عظيم ايمان بياور
عشق...
نجاتمان خواهد داد

آنگاه که ضربه هاي تيشه زندگي را بر ريشه آرزوهايت حس ميکني به خاطر بياور که زيبايي شهاب ها از شکستن قلب ستارگان است

دستم بوي گل ميداد مرا به جرم کندن گل متهم کردند آنها هيچوقت فکر نکردن که شايد من گلي را کاشته باشم

من يه تصورم در ذهن سايه ها در کوچه هاي زمان اما تو باوري يه باور سپيد از جنس نور وآب از جنس آفتاب

آسمان با تمام وسعتش چقدر کوچک است براي پرنده اي که نذر کرده تمام عمرش را پرواز کند

به رويا هات محکم بچسب چون اگه روياها بميرن زندگي پرنده اي ميشه بال و پر شکسته که قادر به پرواز نيست

سفر برايم هيچ چيز جز دلتنگي ندارد اما زندگي به من آموخت براي بهتر ديدن عظمت و شکوه هر چيز بايد قدري از آن دور شد